Najmehbatanim

(1939-1856)دین رادراثار خودبه نام(اینده ی یک پندار)مطرح کرده است.منشاءدین درنظراودرناتوانایی بشردرمراحل اولیه تکامل دربرابرنیروهای طبیعت چه دربیرون چه دردرون خود میداند.بشربرای مقابله با انهابوسیله خردوعقل،از《ضد انفعالات》ونیروهای عاطفی استمداد می جوید.اوازمکانیسم دفاعی واپس گرایی استفاده کرده چرادرزمان کودکی ازحمایت پدر که به نظراودارای عقل و دانش برتری بوده وباپیروزی ازاونمی تواندپیروزشود.بنابرین دین درنظرفرویدتکرارتجربه ی کودکی است.که باجهالت به علت،علمی پدیده هاوترس ازانهابوجودمی ایدکه فروید ان را یک《توهم》می نامد.(رضاپور،یوسف،ص۴۷)

فروید اظهارمی داردکه؛<<بااین وصف،دین هنوزتاثیر عمیق وشگرف دراذهان بشردارد .چه خوب میشداین جهان راافریننده هایی می بود،افریدگاریدکه بخشندگی ومهربانی داشت ودرپرتوذاتش درجهانجزنیکی وعدل ودادگری چیزی دیگرنقش وفعلیت نداشت،چه نیک می بودوکه مرگ پایان زندگی محسوب نمی گشت...>>(فروید،ترجمه هاشم رضی،ص۳۳۴)